Ben ik een goede kok? Nee, ik beschouw mezelf niet als een goede kok. En toch begin ik koken steeds leuker, en daarmee lekkerder te vinden. De slowcooker die ik vanuit een kerstpakket ergens rond 2016 heb gekregen, speelt hierin naast een geweldig kookboek een hoofdrol in.

Als ik iets over het afgelopen jaar kan zeggen, dan is het wel dat het een sleuteljaar voor mij is geweest.

Een aantal maanden terug ben ik door eerstejaarsstudenten Geneeskunde, studerend aan de Radboud Universiteit Nijmegen benaderd met de vraag of ik ten behoeve van hun innovatieproject, dat zich richt op het reizen met het Openbaar Vervoer, een vragenlijst in wil vullen, en deze zoveel mogelijk onder mijn contacten wil verspreiden.

Een aantal maanden terug ben ik benaderd door studenten Geneeskunde, studerend aan de Radboud Universiteit Nijmegen, met het verzoek ten behoeve van hun innovatie onderzoek een vragenlijst in te vullen, en onder mijn contacten zoveel mogelijk te verspreiden.

Door studenten Geneeskunde, studerend aan de Radboud Universiteit Nijmegen ben ik benaderd met het verzoek een vragenlijst in te vullen, en zoveel mogelijk onder mijn contacten te verspreiden.

Zolang ik me kan heugen zijn er in mijn leven honden geweest; mijn moeder had altijd honden, en toen ik op mezelf ging wonen besloot ik uiteindelijk ook een hond te nemen. Deze volwassen hond haalde ik destijds uit het dierenasiel, en liep vanaf dag 1, alsof ze nooit anders gedaan had met mij mee zoals het voor mij het fijnste was. De goeie lobbes, een Engelse Cocker Spaniël, heeft ongeveer 10 jaar deel uitgemaakt van mijn leven.

Geboren met Spina Bifida is bij mij de hersenvocht huishouding ontregeld waardoor ik aangeboren hersenletsel heb opgelopen. Om deze situatie te stabiliseren is er bij mij als baby een permanente hersendrain aangebracht.

Alhoewel ik na dat eerste telefoontje in december 2023 zo mijn bedenkingen had, besloot ik een clubje leerlingen van het Onze Lieve Vrouwelyceym in Breda toch terug te bellen.

Met de wetenschap dat muziek voor mij een enorme emotie regulator is, hoefde ik niet lang na te denken toen ik op social media een oproep voorbij zag komen waarin mensen gevraagd werden als vrijwilliger deel te nemen aan het onderzoek ‘Live muziek & Welzijn’. Al geruime tijd weet ik namelijk dat ik pijn als gevolg van medische handelingen niet meer verdraag. Later in dit stuk kom ik daar nog op terug.

In de afgelopen tijd heb ik aan de Hogeschool Utrecht de Rolstoelvaardigheid Trainers Cursus gevolgd, die gegeven werd in samenwerking met het Wheelchair Skills Team.

Herken je dat? Je wandelt door de stad, maar je moet naar het toilet. En dat gevoel wordt alleen maar dringender! Oké, maar waar vind je nou zo snel een rolstoeltoegankelijk toilet…?

Naar aanleiding van een dubbele tip, ben ik aan het einde van het afgelopen jaar bij een organisatie uitgekomen waar ik als vrijwilliger bij verschillende muziekfestivals gratis cursussen kan volgen. En heb ik afgelopen december – klinkt ver weg hè…? – met succes de cursus persoonlijk leiderschap afgerond.